O χάρτης του νέου Λυκείου

Αυτός είναι ο χάρτης του νέου Λυκείου - παιδεία - Το Βήμα Online

Ασκήσεις Ετοιμότητας στις Σχολικές Μονάδες

Ενημερώνουμε τους γονείς ότι μέσα στην επόμενη εβδομάδα με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μείωσης των Επιπτώσεων των Φυσικών Καταστροφών (13/10), πρόκειται να διοργανωθούν ασκήσεις ετοιμότητας στις Σχολικές Μονάδες με στόχο την ανάπτυξη αντισεισμικής συνείδησης και συμπεριφοράς στους εκπαιδευτικούς και μαθητές. Το πρόγραμμα υλοποιείται από το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων (Τμήμα Αγωγής Υγείας & Περιβαλλοντικής Αγωγής) σε συνεργασία με τον Ο.Α.Σ.Π. 

Πολύ ενδιαφέρουσα η ιστοσελίδα του ΟΑΣΠ όπου μικροί και μεγάλοι μπορούν να μάθουν με όμορφο τρόπο για το σεισμό και τα μέτρα προστασίας που μπορούμε να πάρουμε http://kids.oasp.gr/

Άριστοι μαθητές με έξυπνη μελέτη

Αριστοι μαθητές με έξυπνη μελέτη - κόσμος - Το Βήμα Online

Η «άγρια» πλευρά του Facebook - κοινωνία - Το Βήμα Online

Η «άγρια» πλευρά του Facebook - κοινωνία - Το Βήμα Online

Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα για το Γυμνάσιο

Μετά από καθυστερήσεις, «κόψιμο»  και «ράψιμο» μαθημάτων και έγγραφα που... κυκλοφορούσαν ανεπίσημα στην Περιφερειακές Διευθύνσεις του υπουργείου Παιδείας, ανακοινώθηκε και  αναρτήθηκε, το εφετινό ωρολόγιο πρόγραμμα Γυμνασίου και Γενικού Λυκείου. 

 Όπως διευκρινίζεται, η ισχύς του νέου ωρολογίου προγράμματος ισχύει με τις αλλαγές που γίνονται μόνο για την Α' Γυμνασίου, οπότε για την Β΄και την Γ' Γυμνασίου ισχύει το παλαιό πρόγραμμα.

Παράλληλα, επανέρχονται τα μαθήματα που αρχικά είχε φανεί από  ανεπίσημα έγγραφα του υπουργείου ότι θα καταργηθούν. Έτσι, έχουμε επιστροφή της Βιολογίας στην Α΄Γυμνασίου, της Μουσικής και των Kαλλιτεχνικών σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και όχι μόνο στην πρώτη, της Τεχνολογίας που είχε εξαφανιστεί στο σχετικό ανεπίσημο έγγραφο και «επιστρέφει» με μία ώρα σε κάθε τάξη του Γυμνασίου.

Παράλληλα και όπως προκύπτει από την ανάλυση των στοιχείων, υπάρχει ένα νέο μάθημα στο επιστημονικό πεδίο της Φυσικής στην Α΄ Γυμνασίου για το οποίο δεν υπάρχει βιβλίο καθώς δεν έχει γίνει καμία κίνηση συγγραφής του.

Πολύ σημαντικό θέμα προκύπτει με τις ξένες γλώσσες η διδασκαλία των οποίων περιορίζεται σε 2 ώρες (2 για την πρώτη 2 για τη δεύτερη ξένη γλώσσα), στο Λύκειο μένει μια γλώσσα, κάτι που όπως είναι σαφές δεν είναι αρκετό, για να βοηθήσει τους μαθητές να πάρουν πιστοποίηση και πτυχία και να μάθουν καλά μία ξένη γλώσσα. Κατ' επέκταση το φροντιστήριο καθίσταται η πρώτη -και αναγκαστική- επιλογή σε περίοδο κρίσης για τις ελληνικές οικογένειες.

Πηγή: Το Βήμα

Δείτε εδώ το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα του Γυμνασίου

Απεργιακή κινητοποίηση και πορεία της ΕΛΜΕ Ν.Κυκλάδων

Χθές Τρίτη 24/09/2013 στις 11.00, στα πλαίσια της απεργιακής κινητοποίησης της ΟΛΜΕ πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των απεργών καθηγητών της ΕΛΜΕ Νοτίων Κυκλάδων έξω από το Λύκειο και στη συνέχεια πορεία προς την κεντρική πλατεία του λιμανιού.Στη συγκέντρωση  παραβρέθηκαν μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου μας όπου ακούσαμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος και γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα και δηλώσαμε συμπαράσταση στον αγώνα τους.

Σχετικά με την απεργία των καθηγητών

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας ενημερώνει τους γονείς ότι παραβρέθηκε στη συνάντηση μεταξύ του προεδρείου της ΕΛΜΕ Νοτίων Κυκλάδων  και των  Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των Γυμνασίων και Λυκείων της Νάξου μετά από πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ Νοτίων Κυκλάδων. Η συνάντηση έγινε τη Δευτέρα 16/9/2013 στο αμφιθέατρο του ΓΕΛ Νάξου, όπου και ενημερωθήκαμε για τους λόγους της απεργίας των καθηγητών (παραθέτουμε ένθετο με τους λόγους της απεργιακής κινητοποίησης). Κι επειδή μαθητές, γονείς , καθηγητές, είμαστε κομμάτι της ίδιας κοινωνίας και αντιλαμβανόμαστε την αξία της παιδείας για το μέλλον όλων μας, το δικό μας,των παιδιών μας, του τόπου μας, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στον αγώνα των καθηγητών. Από την άλλη, ευχή μας είναι η επίτευξη των στόχων τους που θα οδηγήσει στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και στην ποιοτική παιδεία για το καλό των παιδιών

Η πρόεδρος
και τα μέλη του Συλλόγου

Δείτε εδώ το γράμμα της ΟΛΜΕ προς τους γονείς

Ευχές για καλή σχολική χρονιά!

Ευχόμαστε σε μαθητές, καθηγητές και γονείς 

καλή & δημιουργική σχολική χρονιά 

και ενημερώνουμε ότι ο αγιασμός στο 1ο Γυμνάσιο Νάξου 

θα γίνει την Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου στις 9:00 π.μ.

FOMO, Το νέο σύνδρομο των "δικτυωμένων"

Η κοινοποίηση προσωπικών στιγμών -και δη θερινών απολαύσεων και ανεμελιάς- από "φίλους" στο Διαδίκτυο δημιουργεί μια νέας φύσης ανασφάλεια στους χρήστες των κοινωνικών δικτύων: 

το φόβο του να μένεις "εκτός".

Από τότε που τα κοινωνικά δίκτυα μπήκαν  στη ζωή μας, το φιλοσοφικό ερώτημα για το αν το δέντρο που πέφτει κάνει θόρυβο όταν δεν είναι κανείς εκεί να το ακούσει έχει μετεξελιχθεί: έχεις ζήσει πραγματικά μία εμπειρία αν δεν τη μοιραστείς στο Facebook, στο Twitter ή στο Instagram; Αυτό αναρωτιέται πλέον ο σύγχρονος φανατικός χρήστης των κοινωνικών δικτύων και προφανώς η απάντηση είναι "όχι", εξ ου και κάνει ανάρτηση κάθε ποτό ή γεύμα που απολαμβάνει, κάθε βουτιά στη θάλασσα ή κάθε βραδινή έξοδο στο λογαριασμό του, ώστε να τη δει όλος ο (δικτυωμένος) κόσμος.

Πέραν του κινδύνου πλήρους κατάργησης της ιδιωτικότητας που εγκυμονεί κάτι τέτοιο, οι ψυχολόγοι πλέον υποστηρίζουν ότι η συνήθεια να μοιραζόμαστε -κάθε εξωραϊσμένη με τα κατάλληλα φίλτρα- στιγμή της ζωής μας είναι η αιτία για μια νέα αγχώδη διαταραχή, το FOMO. Πρόκειται για ακρωνύμιο, που παραπέμπει στη φράση "Fear Of Missing Out", ήτοι φόβος του να μένεις έξω από τα πράγματα, και περιγράφει το αίσθημα άγχους, ανεπάρκειας ή ενόχλησης που προκαλεί το να παρακολουθείς, σε πραγματικό χρόνο, τις συναρπαστικές δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονται συνεχώς φίλοι και γνωστοί χωρίς εσένα. Φαίνεται δε να πλήττει μεγάλο ποσοστό των ενεργών χρηστών των κοινωνικών δικτύων (56% σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε το Mylife.com σε 2048 ενήλικους χρήστες), συζητείται, γίνεται hashtag (#fomo) και απασχολεί όλο και περισσότερο κάθε είδους ειδικούς.

"Μη χάσω δευτερόλεπτο!"

Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Συνέβαινε και πριν "δικτυοποιηθεί" η ζωή μας, όταν, για παράδειγμα, πιτσιρίκια μας έβαζαν νωρίς οι γονείς μας για ύπνο, την ώρα που το σπίτι γέμιζε επισκέπτες και από το σαλόνι ακούγονταν ομιλίες και γέλια. Και τότε FOMO παθαίναμε και αρνούμασταν να κοιμηθούμε, μην τυχόν και χάσουμε κάτι, απλώς η αγωνία μας δεν είχε αποκτήσει μία εξωτική ονομασία ούτε είχε λάβει...παθολογικές διαστάσεις. Η διαφορά είναι πως τώρα το FOMO, που κάποιοι υποστηρίζουν ότι έχει και θετική πλευρά, αφού μπορεί να σε κινητοποιήσει να κάνεις κάποια πράγματα, ανατροφοδοτείται και θεριεύει μέσω των κοινωνικών δικτύων, που μας φέρνουν σε επαφή με τα γεγονότα της ζωής φίλων και γνωστών κάθε δευτερόλεπτο.

"Καθώς χαζεύουμε φωτογραφίες ή ενημερώσεις κατάστασης, πυροδοτείται μία ανησυχία ότι θα μετανιώσουμε γι' αυτό που κάνουμε τώρα, ο φόβος ότι ίσως έχουμε κάνει τη λάθος επιλογή για το πως να περάσουμε το χρόνο μας. Νιώθουμε συχνά σαν όλοι οι υπόλοιποι να είναι κάπου και να περνούν τέλεια και εμείς να είμαστε  με τη μύτη κολλημένοι στο τζάμι, κλεισμένοι απ' έξω. Στους ανασφαλείς ανθρώπους αυτό εντείνει  περισσότερο την ανασφάλεια -αν είναι αρκετά ενδιαφέροντες, αρκετά cool, αρκετά δημοφιλείς", λέει στους New York Times o Νταν Αριέλι, συγγραφέας του βιβλίου "Predictably Irrational" ("Προβλέψιμα παράλογος") και καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Duke. "Η αμεσότητα των κοινωνικών δικτύων έχει μεγάλη διαφορά από μία εκ των υστέρων συζήτηση. Όταν βλέπεις τους φίλους σου να μοιράζονται ένα μπουκάλι κρασί χωρίς εσένα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή σκέφτεσαι ότι θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα. Η διαφορά είναι όπως όταν χάνεις ένα αεροπλάνο: πότε θα στεναχωρηθείς περισσότερο, αν το χάσεις γιατί άργησες δύο ώρες ή δύο λεπτά; Το δεύτερο. Αυτό είναι το FOMO".

Έτσι, συχνά οι χρήστες που κυριεύονται από FOMO επιδίδονται σε ένα μπαράζ αναρτήσεων, προκειμένου να πείσουν ότι και εκείνοι είναι κάπου και περνάνε καλά, στήνουν φωτογραφίες,, εξωραΐζουν  στιγμές προκειμένου να πάρουν αρκετά likes και να νιώσουν μέσα στο παιχνίδι. Το αποτέλεσμα είναι ένας αέναος φαύλος κύκλος, που μετατρέπει τα κοινωνικά δίκτυα σε πεδίο δόξης λαμπρόν για όποιον θέλει να κάνει επίδειξη για τη ζωή του, μεταφέροντας την όμως σπάνια στην πραγματική διάσταση της.

Ποιο είναι το γιατρικό; Η αποδοχή ότι δεν μπορούμε να βρισκόμαστε πάντοτε παντού, η συνειδητοποίηση ότι συχνά οι συναρπαστικές δραστηριότητες που περιγράφουν οι αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο συναρπαστικές και η από καιρό σε καιρό αποχή από την διαδικτυακή ζωή, προκειμένου να απολαύσουμε αυτό που τα ξένα μίντια αποκαλούν τώρα JOMO και προβάλουν ως τη νέα τάση: το Joy Of Missing Out, τη χαρά δηλαδή που μπορεί να επιφυλάσσει το να βρίσκεσαι καμιά φορά...στον κόσμο σου.

   Μανίνα Ντάνου

  Περιοδικό "Κ", 1/9/13

Το δικό σου παιδί θα μαζέψει φράουλες;

Μία από τις μεγάλες χαρές που προσφέρει η ενασχόληση με τα ιδιαίτερα μαθήματα είναι η προσωπική σχέση με τον μαθητή, αν καταφέρεις να σε εμπιστευτεί. Το μεγάλο μειονέκτημα είναι η επαφή με κάποιους από τους γονείς.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απάντηση σε μία μητέρα. Θεώρησα πως έπρεπε να της πω ότι το παιδί της, που είναι ήδη 18 ετών, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή και πως, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε έστω και τώρα να το βοηθήσει να αντιληφθεί ορισμένα πράγματα. Με έναν πολύ αγενή τρόπο μου απάντησε πως το παιδί της προορίζεται για επιστήμονας και δεν έχει καμία ανάγκη να μάθει ταπεινές δουλειές. Όταν αναφερθήκαμε στις δουλειές του σπιτιού, μου είπε πως αυτές ήταν αποκλειστικά δική της αρμοδιότητα και τα παιδιά της θα έπρεπε να αφοσιωθούν στις σπουδές τους. Τέλειωσε τη μικρή της διάλεξη με το εξής: «Κι εσύ για να έχεις κάνει σπουδές, σημαίνει πως οι δικοί σου σε απάλλαξαν από όλα όσα θα σου αποσπούσαν την προσοχή. Το ίδιο κάνω για τα παιδιά μου. Δεν τα προορίζω να πάνε να μαζεύουν φράουλες με τους Πακιστανούς».
Καταλαβαίνετε πως η συνομιλία αυτή δεν πήγαινε καλά. Άλλη μία μητέρα που μεγαλώνει τα παιδιά της με φαντασιώσεις. Σκέφτηκα, όμως, να απαντήσω με αυτό το κείμενο, γιατί είναι πεποίθησή μου πως οι εμπειρίες του κάθε ανθρώπου είναι μαθήματα για όλους τους άλλους. Προσωπικά, γλίτωσα πολλές κακοτοπιές δίνοντας προσοχή στις εμπειρίες των άλλων.
Είμαι ακόμα λίγο θυμωμένη. Αλλά, ελπίζω στην ανοχή σας, καθώς αυτό δεν επηρεάζει το νόημα.

Λοιπόν, κυρία μου, λοιπές κυρίες και κύριοι,
 Θυμάμαι, πόσο καμάρωνα με τα μικρά μου ζυμαράκια, τα οποία φούρνιζε η νονά μου μαζί με τα υπέροχα ψωμιά της. Θυμάμαι τη μία ταλαίπωρη ντομάτα που μου έδινε η μάνα μου να ετοιμάσω, όταν έφτιαχνε γεμιστά. Ήταν η δική μου ντομάτα! Τώρα ξέρω ότι αυτά που έφτιαχνα τα έτρωγαν με το ζόρι, αλλά εγώ δεν έβλεπα την ώρα να μεγαλώσω και να φτιάχνω ψωμιά και γεμιστά σαν τα δικά τους! Και κάποτε χρειάστηκε να εργαστώ σε κουζίνα για να ζήσω.
Πριν ακόμα πάω στο Γυμνάσιο, ήξερα να ξεχωρίζω και να μαζεύω χόρτα, να φροντίζω τα κηπευτικά στον μικρό μας κήπο, να ξεχωρίζω τα φρέσκα θαλασσινά στην αγορά. Εκείνη την εποχή η μητέρα μου ήταν καμαριέρα σε ένα μικρό ξενοδοχείο. Όταν δεν είχα σχολείο, με έπαιρνε μαζί της και είδα τι ακριβώς έκανε για να έρθουν τα χρήματα στο σπίτι. Την βοηθούσα και μου άρεσε. Όχι πάντα.
Λίγο μεγαλύτερη, μάθαινα πώς να σφίγγω τις χαλαρωμένες βρύσες. Να αλλάζω τις καμένες λάμπες, να τρίβω και να βάφω κάγκελα και τοίχους. Μεγαλώνοντας, ξόδευα πολύ λιγότερα χρήματα επισκευάζοντας τις απλές βλάβες μόνη μου. Και όταν χρειαζόταν ειδικός, καταλάβαινα αν κάνει σωστά τη δουλειά του και δεν γινόμουν θύμα κανενός επιτήδειου.

Οι γονείς ήταν εργάτες. Ύστερα μικροαστοί, καθώς κάποια στιγμή απέκτησαν ένα μαγαζί, στο οποίο εργαζόμουν από 9 ετών. Ήξερα να ζυγίζω, να δίνω ρέστα, να συναλλάσσομαι με τους πελάτες. Πότε μου άρεσε και πότε έπληττα. Αλλά, όταν τα πράγματα αγρίεψαν κι έπρεπε να δουλέψω οπουδήποτε, είχα το θάρρος να παρουσιαστώ οπουδήποτε. Και τα κατάφερα ικανοποιητικά και επέζησα και έβγαλα χρήματα, ώστε να σπουδάσω με δική μου δαπάνη αυτό που λαχταρούσα και να κάνω πια τη δουλειά που μου αρέσει. Διότι τα πράγματα ήρθαν ανάποδα και η οικογένεια διαλύθηκε κι εγώ βρέθηκα ολομόναχη. Ποιος θα μπορούσε να το προβλέψει; Αμέσως μετά, οι γονείς μου πέθαναν, για διαφορετικούς λόγους μέσα στον ίδιο χρόνο. Χάθηκε ακόμα και η ψευδαίσθηση της οικογένειας. Τι είχε μείνει; Τα μαθήματα ζωής που είχα πάρει. Αντί να πέσω στα πατώματα, αξιοποίησα όλα όσα είχα μάθει από αυτούς που έκαναν λάθη καθοριστικά για τη ζωή μου και τα οποία με βοήθησαν να ανατρέψω όλα τα προγνωστικά! Ήμουν ικανή να εργαστώ οπουδήποτε. Μέσα στη μεγαλύτερη καταστροφή που μπορεί να βρει ένα δεκαεξάχρονο παιδί, ήξερα τον τρόπο να επιβιώσω έντιμα. Να κερδίζω 10 και να ξοδεύω 8. Να κάνω δύο και τρεις δουλειές ταυτόχρονα. Να κυνηγήσω το όνειρό μου και να το πετύχω, για να έχω τώρα εσένα κυρία μητέρα να μην καταλαβαίνεις πως οφείλεις να μεγαλώσεις παιδιά αυτόνομα και δυνατά!

Γιατί, βλέπεις; Κοίτα πώς τα έφερε ο καιρός! Τα παιδιά σου πρέπει να εργαστούν και δεν ξέρουν πώς και πού! Τα έμαθες να θεωρούν τη δουλειά ντροπή. Να περιμένουν πάντα έναν υπηρέτη να κάνει τις δύσκολες δουλειές και εσύ ήσουν ο υπηρέτης τους. Όχι η μητέρα τους. Η μητέρα είναι πάνω από όλα δασκάλα, σοφή και δυνατή δασκάλα για τα παιδιά της. Έχεις δει την ταινία που αφηγείται τη ζωή του τυφλού Ray Charles; Λέγεται «Ray». Δες την και επικεντρώσου στη σκηνή που η μητέρα αφήνει τον σχεδόν τυφλό γιο της (που ξέρει πως σύντομα θα τυφλωθεί εντελώς) να κινείται  μόνος του μέσα στο δωμάτιο. Παρατήρησε τη δύναμη και τον πόνο της, όταν πλησιάζει στη φωτιά και καίγεται. Και τον αφήνει να βιώσει τον πόνο. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν έχει την ψευδαίσθηση πως είναι αθάνατη. Γνωρίζει πως ο γιος της κάποτε θα πρέπει να τα βγάζει πέρα μόνος του. Δες το και συλλογίσου!

Δεν ξέρω πώς να στο πω χωρίς να σε τρομάξω!
Αλλά, ένας νέος άνθρωπος που είχε γονείς full service, που δεν έπιασε ποτέ τη σκούπα στα χέρια του, που δεν ξέρει να φροντίσει τα ρούχα του, που δεν βγήκε ποτέ στη ζούγκλα των δημοσίων υπηρεσιών να πληρώσει έναν λογαριασμό, έστω με τα λεφτά των γονιών του, που όταν λείπει κάτι από το ψυγείο ουρλιάζει στη μάνα του, αντί να πάει να ψωνίσει,
δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ, να πάει να μαζέψει φράουλες για να ζήσει!
Και αν πάει, το σώμα του θα τον προδώσει σε λίγες ώρες.
Και αν αντέξει λίγο παραπάνω, θα καταρρεύσει ψυχολογικά.
Ο ασφαλέστερος τρόπος να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου είναι να συνειδητοποιήσεις πως δεν είσαι άτρωτος, δεν είσαι αθάνατος. Μεγαλώνεις ανθρώπους που, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να καταφέρουν μόνοι τους. Και δεν ξέρεις ούτε το πότε ούτε υπό ποιες συνθήκες θα κληθούν να το κάνουν.

Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει!

Από Αθηνά Ταρλά

http://skepteon.blogspot.gr

H αντίδραση των γονέων στην εφηβεία

Η ψυχολογία του εφήβου - H αντίδραση των γονέων στην εφηβεία
Άρθρο του Νικ.Χ.Τάκη (κλινικού ψυχολόγου) από το iatronet.gr

Έναρξη θερινού προγράμματος "Ζω για να αισθάνομαι - Τρέφομαι για να ζω"

Το πρόγραμμα ¨Ζω για να αισθάνομαι – Τρέφομαι για να ζω¨ διοργανώνει θερινά βιωματικά εργαστήρια με εκπαιδευτικό – ψυχαγωγικό χαρακτήρα για παιδιά 6 έως 12 ετών και εφήβους 13 έως 18. Από 18 Ιουνίου έως 2 Αυγούστου.

1.       Ήταν ένα μικρό καράβι...

Φανταζόμαστε τους εαυτούς μας κυβερνήτες σε μικρά καραβάκια  που πλέουν στη ζωή. Συνεπιβάτες μας η οικογένεια, οι δάσκαλοι και οι φίλοι. Δένουμε σε λιμάνια, πρόσκαιρα ή μόνιμα,  επιβιβάζοντας συναισθήματα, γνώσεις, ερεθίσματα κι εφόδια για το μελλοντικό ταξίδι.

Ταξιδεύουμε με στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων, όπως εκείνη της καλύτερης διαχείρισης και κατανόησης των συναισθημάτων μας, του εαυτού μας και των ανθρώπων γύρω μας.

Αφορά παιδιά ηλικίας 6-8 ετών, 9-12 ετών και 13-15 ετών.

Κάθε Τρίτη πρωί.

2.       Λόλα, να ένα μήλο...

Με το αλφαβητάρι της διατροφής μαθαίνουμε πως να φροντίζουμε το Σωματούλη και τη Σωματίνα. Οι φίλοι μας αυτοί χρειάζονται ενέργεια, βιταμίνες κι άλλα θρεπτικά συστατικά για να είναι πάντα υγιής.

Μελετούμε το αλφαβητάρι της διατροφής με στόχο την ανάπτυξη ικανοτήτων διαχείρισης της τροφής ως αγαθού, αναγκαίου για τη διατήρηση της υγείας και της ζωής.

Αφορά παιδιά ηλικίας 6-8 ετών, 9-12 ετών και 13-15 ετών.

Κάθε Πέμπτη πρωί.

3.       Οδηγούν οι συνθήκες  τα όνειρα σου;

Κοιτάζοντας μέσα από ένα πρίσμα αισιοδοξίας θα μπορούσες  να αναλογιστείς  τις συνεχείς αλλαγές που χαρακτηρίζουν την εποχή μας ως μια πρόκληση. Μια πρόκληση ικανή να σε κινητοποιήσει  προς την σχεδίαση ενός προσωπικού πλάνου δράσης.

Διερεύνησε  τις επιλογές σου και κατεύθυνε τις δράσεις σου προς την καλύτερη για εσένα διαδρομή. Ανακάλυψε τις κλίσεις, τα ενδιαφέροντα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου.

Αφορά μαθητές Λυκείου.

Κάθε Παρασκευή απόγευμα.

Κόστος συμμετοχής  στο κάθε πρόγραμμα 12 ευρώ ανά συνάντηση.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στα τηλέφωνα

22850 23242 ή 22850 26539

Υπεύθυνες Προγράμματος

Αγγελική Μαγγιώρου

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Ειρήνη Μουστάκα

Ψυχολόγος-Σύμβουλος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού

Σχολικά ενθύμια - αποχαιρετισμός μαθητών Γ' Γυμνασίου

Έτοιμα είναι τα σχολικά ενθύμια που θα δοθούν στους μαθητές της Γ' Γυμνασίου την τελευταία ημέρα των εξετάσεων. Ευχόμαστε καλό καλοκαίρι σε όλους τους μαθητές και αποχαιρετούμε τα παιδιά της Γ' Γυμνασίου με την ευχή να ζήσουν την μεγαλύτερη περιπέτεια, που δεν είναι άλλη, από τη ζωή που έχουν ονειρευτεί!

Προσωπική αξία και κοινωνική ανισότητα

Η μεγάλη σημασία που αποδίδει η κοινωνία στις Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι συνυφασμένη με την κοινωνική άνοδο που παραδοσιακά προσέφεραν τα ακαδημαϊκά πτυχία. Ορισμένοι διερωτώνται γιατί η σημασία αυτή δεν υποχωρεί, αφού η αξία των πτυχίων στην αγορά εργασίας μειώνεται. Θα υποχωρούσε εφόσον υπήρχαν προσφορότεροι εναλλακτικοί δρόμοι για να αποκτήσει κανείς πλεονέκτημα στην αγορά εργασίας. Παρά τη μείωση της αποδοτικότητας των πτυχίων σε σχέση με το παρελθόν, οι πιο μακρόχρονες σπουδές και τα «καλύτερα» πτυχία εξακολουθούν να αποτελούν πλεονέκτημα απέναντι σε εκείνους που δεν τα έχουν.

Φέτος, προοίμιο των Πανελληνίων υπήρξε η κινητοποίηση της ΟΛΜΕ και η επίδειξη πυγμής από την πλευρά της κυβέρνησης. Και οι δύο, με διαφορετικό τρόπο, επένδυσαν στην κοινωνική σημασία ενός θεσμού στο πλαίσιο του οποίου «παίζεται το μέλλον» των νέων. Στο σημείωμα αυτό προσπαθώ να αναδείξω την κοινωνική λειτουργία των Πανελληνίων, η οποία δεν έχει ποτέ καταστεί ξεκάθαρο πολιτικό διακύβευμα, αν εξαιρέσουμε τα στενά όρια του ακαδημαϊκού χώρου.

Οι εκπαιδευτικές διαδικασίες έχουν διπλό κοινωνικό ρόλο. Αφενός εφοδιάζουν τα άτομα με γνώσεις, δεξιότητες, κριτική σκέψη κ.ά. Αφετέρου αξιολογούν διαρκώς τους μαθητές και έτσι τους κατευθύνουν σε πορείες που σε μεγάλο βαθμό προδιαγράφουν το εργασιακό και, άρα, το κοινωνικό τους μέλλον. Οι Πανελλήνιες αποτελούν κομβικό σημείο αυτής της αξιολόγησης. Το ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό τα αποτελέσματά τους είναι κοινωνικά δίκαια και, με την έννοια αυτή, ποιες οι ευκαιρίες που προσφέρουν για κοινωνική κινητικότητα στους μαθητές ανεξάρτητα από την κοινωνική τους προέλευση.

Η κυρίαρχη αντίληψη θέλει τις εκπαιδευτικές επιδόσεις να είναι συνώνυμες με την προσωπική αξία κάθε μαθητή έξω από κοινωνικούς προσδιορισμούς και να αντανακλά τις ικανότητες και την εργατικότητά του. Αν αυτό ίσχυε πραγματικά, η σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητη της κοινωνικής προέλευσης, δηλαδή κάθε κοινωνικό στρώμα θα αντιπροσωπευόταν ανάλογα με το ποσοστό του στο σύνολο του πληθυσμού.

Από μια δουλειά σε εξέλιξη (σε συνεργασία με τους Α. Χατζηγιάννη, Σ. Σπυρέλλη, Α. Καπέλλα και Δ. Βαλάση), όπου αναλύονται και αποτιμώνται οι παράγοντες που διαμορφώνουν την κοινωνικά άνιση φυσιογνωμία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προκύπτει ότι οι υποψήφιοι με γονείς υψηλού εκπαιδευτικού επιπέδου έχουν υπερτετραπλάσιες πιθανότητες από τον μέσο υποψήφιο να εισαχθούν σε Τμήμα ΑΕΙ της πλέον περιζήτητης ομάδας και σχεδόν 34 φορές περισσότερες από εκείνους που οι γονείς τους ολοκλήρωσαν το πολύ τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Η κοινωνική ανισότητα στην πρόσβαση μειώνεται όσο μειώνεται και η κοινωνική ζήτηση των σχολών και τμημάτων. Η ζήτηση αυτή αντανακλάται και στην απαιτούμενη εκπαιδευτική επίδοση: Με τα δεδομένα του 2005, ο μέσος βαθμός εισαγωγής στα τμήματα πολύ υψηλής ζήτησης ήταν 1.837 μόρια και μειωνόταν σταδιακά για να φτάσει τα 1.017 στα πολύ χαμηλής ζήτησης.

Οι εκπαιδευτικές επιδόσεις αναπαράγουν, συνεπώς, την κοινωνική ανισότητα εμφανίζοντάς την ως αποτέλεσμα της προσωπικής αξίας των μαθητών και με αυτό τον τρόπο τη νομιμοποιούν.

Περί ίσων ευκαιριών

Ο κυρίαρχος λόγος προσπαθεί να μετατρέψει την κοινωνική δικαιοσύνη από αίτημα ισότητας σε αίτημα ίσων ευκαιριών. Αν υπάρχουν ίσες ευκαιρίες, έστω και θεωρητικά, δικαιολογείται η κοινωνική ανισότητα ως επίπτωση της διαφορετικής ικανότητας των ατόμων να τις εκμεταλλευθούν. Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι κοινωνίες μας βρίσκονται πολύ μακριά από συνθήκες ίσων ευκαιριών. Και αυτό συμβαίνει επειδή η ισότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν προϋπόθεση των ίσων ευκαιριών και όχι το αντίστροφο.

______

  * Ο κ. Θωμάς Μαλούτας είναι καθηγητής Κοινωνικής Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).

   news.kathimerini.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Μαθήματα Ζωής από τον ψυχαναλυτή Ματθαίο Γιωσαφάτ TEDx Athens 2012

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ, σε αυτή την πολύ ξεχωριστή του ομιλία στο TEDxAthens 2012, μας κάλεσε να δούμε την κρίση σαν μια ευκαιρία για να αλλάξουμε όλα αυτά που μας μπλοκάρουν και μας φέρνουν πίσω ως κοινωνία.

Μόνο όταν δίνεις κάτι πίσω στην κοινωνία στην οποία ζεις και αναπτύσσεσαι μπορείς να νιώθεις ικανοποιημένος και ευτυχής. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε ο ένας με τον άλλο, ως ομάδα και όχι ως μονάδα. Να μαθαίνουμε να λειτουργούμε μέσα στο σύνολο, να ανεχόμαστε, να εκφραζόμαστε και να μοιραζόμαστε…

Ο κος Γιωσαφάτ μας μίλησε ακόμα για τον σημαντικό και καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας για τη συμπεριφορά μας ως ενήλικες και πρότεινε την καθιέρωση “Μαθημάτων Ζωής” στα σχολεία έτσι ώστε τα παιδιά από μικρή ηλικία να μπορέσουν να ανακαλύψουν την ασυνείδητη πλευρά του εαυτού τους και να αντιληφθούν τον κόσμο όπως θα έπρεπε να είναι.